Göz Aydınlığı


[…]

Sevmek, birbirimize bakmamız değil, aynı yöne birlikte bakmamızdır, der Exupery. Birbirine bakan, cismi görür; aynı yöne bakan, ruhu. Ki insan, ruhuyla sever. Rûh’un Arap dilindeki karşılıklarından biri de can’dır. Sevdiğine, onu kendisine izafe ederek seslenir Arap: Rûhiy, der. Bu sözün sırrına mahzar olan, kalbiyle sever. Akıl erer mi bu sözün sırrına? Akıl kaldırabilir mi bu yükü?

Sevmek, sevdiğinin iki dünyasına da refakat etme arzusunu yanında taşır. Refakat etmek, yoldaş olmaktır. Aynı yolu birlikte yürümek. Bu mânâya muttalî olduklarından mıdır atalar, bilemem, ölen eşlerinin mezar taşlarına refîka ya da refîk yazmışlardır. Ne veciz bir ifadedir ”refika”! Yol arkadaşı, yoldaş…

Sevginin mutlaka delilleri olur: Saygı, emek, sadakat… Birine halel geldi mi yara alır sevgi. İnsanoğlu, delil arayıp durur sevgiye. Sevildiğini bilmek ister. Fakat kimi insan, delilleri görmekten yana özürlüdür. Kimi insan, delilleri göstermekten. Bu dilin gramerini çok iyi bilmek icab eder, aksi halde “Zor gönülden düşme gökten düşmeden ben bilirim” dediği gibi Seyranî’nin, yitiverir eldeki.

Eldekini yitirmeden, fark etmek… Çocukluğumuzun bize göre en çileli anlarından biri, karnımızın aç olmadığını söylediğimiz halde, sofraya oturmak zorunda kalışımızdı. Karnımız tok olsa da aynı sofrada bulunmak… Bu günden geriye, o günlere döndüğümde ilk okulumun öğretmenleri olan anne ve babamın ne muazzam bir terbiye metodu uyguladıklarını düşünüp onlara müteşekkir oluyorum. Bu ve bunun gibi saygıyı öğreten nice dersler verdiler bize. Kimini geçtik, kiminden kaldık. Fakat bildik ki, biz birbirini saymasını ve sevmesini bilen bir ebeveynin çocukları olmakla nimetlendik.

Sevginin var olduğu ailede eşler, birbirlerine “gözünün aydınlığı” 2 olarak bakarlar. Sevginin var olduğu ailede eşler, birbirlerinin yanında huzur bulduklarına inanırlar.3 Sevgiyi kuvveden fiile çıkartacak olan güç, kişinin kendi aynasını bulmasıdır. Kendi aynasını bulamayanın ya da bulduğu kendi aynası olmayanın ruhundaki yara sevgisizliktir. Peki Rabbinden yüreğine damıtılmış sevgiyi sunamayan ya da sunulanı göremeyen kişi, bir başkasına ne verebilir? Bu okuldan yetişen neslin kime, ne faydası olur?

Allah, iki dünyada gözünüzün aydınlığı olacak eşler ve evlatlar nasib etsin!

2-Furkan Sûresi, 74. ayet
3-Rûm Sûresi, 21. ayet

Rahşan Tekşen
Vuslat dergisi

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s