Kanadım değil ama yüreğim kırık…


flowers_02266

Yüreğimin kentinde bir çocuk ağlıyor sessizce…

Annem “büyüdü artık” diye elimi bırakığından beri, yapayalnız yürüyorum sokaklarda…
Attığım her adımda kalbimden bir parça bırakıyorum..
bir parça yüreğimden, bir parça gönlümden… bir parça sevgimden..
bir parça ben süzülüyor yanaklarımdan sokakların bağrına.. her adımda..
bir parça kalbim kalıyor geriye…

Annem “yürüyor” diye elimi bıraktığından beri, yüreğime kadar uzanan bir el aradım yıllar boyunca…
Yalnızlığımın girdabında yüreğimin dilinde bana seslenecek bir ses aradım aslında..
bir bakış milyonlar arasında..
aşina bir yüz..
yüreğimin kentinde sokaklarıma damlayan gözyaşlarımı görecek belkide..
belki başımı okşayacak güven dolu bir el..
yüreğimi avuçlarına alıp merhamet edecek bir gönül…

Kanadım değil ama yüreğim kırık…

ç/alıntı

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s