05.11.08
Bedirhan Gökçe - Çanakkale geçilmez
01.31.08
Bedirhan Gökçe - İstiklal marşı
Bayrakları bayrak yapan üstündeki kandır,
toprak eğer uğrunda ölen varsa vatandır !
Bedirhan Gökçe - Oğlum
Dinle ahu zarım, kulak ver bana
Kalbimin sesini, duyuver oğlum.
Gidişin bağrımı, buladı kana,
Gel de şu ölümden, cayıver oğlum.
Kapkara kış ettin, baharlarımı
Melekler dinliyor, feryatlarımı
Seller gibi akan, göz yaşlarımı
İçinde yangına, sayıver oğlum.
Hayalin gözümde, adın dilimde
Arayıp dururum, seni her yerde
Arada sırada, rüyama gel de
Yürekte yaremi, sarıver oğlum.
Dağ taş inliyor, feryatlarımdan
Tat almaz oldum, yaz baharımdan
Eğer mümkünse, çık mezarından
Gelip te koynuma, giriver oğlum.
Bilmem rahat mısın, karanlık yerde
Yüreğim gark oldu, olunmaz derde
O güzel başını, kaldırıver de
Perişan halimi, görüver oğlum.
Hasret oldu bana, güzel gülüşün
Zehretti hayatı, ani ölüşün
Şu an ne haldeyim, hele bir düşün
Düşünde elimden, tutuver oğlum.
Dizimde dermandın, gözümde ferdin
Ağlasam ağlardın, gülsem gülerdin
Neden ellerimi bırakıverdin?
Şimdi boşluktayım, iniver oğlum.
Felek vurdu, suskun etti dilimi
Kopardı dalımdan, gonca gülümü
Bu ayrılık yaban, büktü belimi
Yetiş imdadıma, koşuver oğlum.
Kırk beşimde konan, talih kuşumdun
Hem canım sevgilim, hem baboşumdun
Çok erken kaybolan, mutluluğumdun
Yaktıkça bağrımı, yakıver oğlum.
Özledim sesini, tatlı dilini
Nakşettin beynime, en son halini
Çaldın hayatımın, paydos zilini
Şu benim hesabı, kesiver oğlum.
Her günümden iyi ettin dünümü,
Gidişinle, reva gördün ölümü
Madem verdin bana, idam hükmünü
Gel de şu ipimi, çekiver oğlum.
Takdir Allahındır!, Etmedim isyan.
Lakin bu acıya, dayanmıyor can
Sensiz bir hiçim ben, derdime inan
Beni de yanına, alıver oğlum.
Bedirhan Gökçe
01.24.08
Nefretim Aşkımı Aştı Bu Gece…
Sen benim gözümde bir hiçsin artık,
Nefretim aşkımı aştı bu gece.
Bugünkü sözlerin söz müydü artık?
Son sözün sabrımı aştı bu gece.
Kolayca bitsin bu diyemedin de,
Salladın savurdun basiretsizce.
Hiç mi ders almadın onca gezdik de?
Yağmurun rahmeti aştı bu gece.
Yürümeyen neydi, ilişkimiz mi?
‘Günüm sensiz bomboş’ deyişimiz mi?
‘Sensiz yaşayamam’ çelişkimiz mi?
Yalanın doğrunu aştı bu gece.
Evlenmek hayali kapımda idi,
Giriş kat evimin boyası yeni,
Mobilyan, takımın alınmış idi,
Vuslatım tadını aştı bu gece.
Yemedim yedirdim ne varsa sana,
Üç kuruşum olsa verirdim daha,
Memurdum, yoksuldum hatırlasana,
Hafızam haddini aştı bu gece.
Ayakların donmuş, üşümüştün de,
Gece yatamamış üzülmüştüm de,
Bir ay oruç tutup yememiştim de,
O çizmen boyunu aştı bu gece.
Yapılan söylenmez, gelmezmiş dile,
Allah’tan beklenir kul bilmese de,
Kızgınlığım buna sebep ise de,
Sabrım miadını aştı bu gece.
Onca gez toz benimle, seviyorum de,
Sonra git nişnalan bir de ona de,
Şerefsizlik değil, nedir bu söyle?
Küfrüm edebimi aştı bu gece.
Sana son bir sözüm, nasihatim var,
Aldığım ahlakla bir terbiyem var,
Seni doğuran ana, deyip geçmek var,
Saygım adabımı tuttu bu gece.
Gönlümün romanı bitti bu gece.
Hangisine yansam şimdi gün gece?
Ömrümden beş yıl gitti bu gece…
Bedirhan Gökçe
