01.25.08
Yavru karacanın kamuflajı
Koruma hissi bütün annelerin ortak yanı. Kediden tavuğa, balıktan kuşlara bütün anneler yavrularının tehlikelerden uzak durması için Rab’lerinin kendilerine öğrettiği taktikleri uyguluyorlar.Özellikle vahşi ortamlarda, doğumdan birkaç ay sonraya kadar bebek hayvanların çok ciddi korumaya ihtiyacı oluyor. Çöllerde, ormanlarda ve daha birçok yerde anne hayvanların kimisi yavrusunu kuytu köşelerde gizliyor, kimisi hiç vakit kaybetmeden evladını koruma pahasına düşman kim olursa olsun cüssesine bakmadan üzerine saldırıyor. Anne karacanın yöntemi ise daha farklı.
O, yavrusuna kendisini nasıl kamufle edeceğini, ağaçların arasında düşmanlarının kendisini görmemesini nasıl sağlayacağını öğretiyor.
Karaca, önce, yavrusunu çalılıkların arasında bir yere gizler ve kalkmadan oturmasını sağlar. Yavru karacanın kahverengi derisinin üzerindeki beyaz benekler güneş ışığı ile karışır ve uzaktan bakıldığında yavru karaca kesinlikle fark edilemez. Üzerindeki beyaz benekler çalıların arasında yere vuran güneş ışınlarının yansıması gibi algılanır. Birkaç metre öteden geçen bir düşman bile yavru karacayı seçemez. Anne karaca ise yavrunun gizlendiği yerin hemen ilerisinde durarak onu gözler. Ancak kesinlikle dikkatleri yuvaya çekecek bir davranışta bulunmaz, son derece temkinli davranır. Sadece beslemek için yavrusunun bulunduğu yere gelir. Küçük karacayı bırakıp ormana geri dönmeden önce ise, yavrusunu burnu ile iterek tekrar yere oturtur. Yavru ara sıra ayağa kalkacak olsa bile, annesinin sözünden çıkmayıp duyduğu en küçük bir seste hemen geri oturacaktır. Annesinin yanında koşabilecek duruma gelene kadar bu şekilde gizlenir.
Mehmet Paksu
