Görünce kucağınıza almak istersiniz, yanağına bir öpücük kondurmak geçer içinizden, sevimlidir, tatlıdır ve o kadar da şirindir. Bu çocuk duruşuyla, her haliyle, farkında olmadan Rabbini tesbih ediyor:“Güzel Allah’ım, bendeki bütün güzellikleri Sen verdin. Ben Seni bütün noksanlıklardan ve çirkinliklerden tenzih ediyorum.” Görme özürlü, yürüme engelli ve hasta bir çocuk da haliyle, tavrıyla, yine farkında olmadan Rabbini tesbih ediyor: “Allah’ım, Sana şükürler olsun. Sen mükemmelsin, bütün isim ve sıfatların kemal noktasındadır. Ben bu halimle Senin hiçbir kusurunun ve noksanlığının olmadığını dile getiriyorum.” 

 Seher vakti gül ağacının dalında yanık bir eda ile şakıyan bülbül Rabbini tesbih ediyor: “Ey Yüce Rabbim, bu güzel sesimle Senin Cemal sıfatına ayna oluyorum, Sen her şeyi en güzel yaratansın.” Kuru bir dalın üzerinde kulakları tırmalayan kart sesiyle biteviye ötüp duran o siyah karga da Rabbini tesbih ediyor: “Ey Yüce Kudret sahibi, Senden hiçbir çirkinlik gelmez, ben bu kaba sesimle Seni bütün olumsuzluklardan tenzih ediyorum.”  

Yemyeşil yapraklarının içinde turuncu, koyu sarı meyvelerini taşıyan, gözümüzü ve dilimizi okşayan haliyle portakal ağacı da Rabbini tesbih ediyor: “Ey her şeyi en güzel şekilde yaratan Allah’ım, ben bu halimle her tür şirin nimetin Senden geldiğini ilan ediyorum.” Dalları dikenli, meyveleri acı, gölgesi eksik bir tepenin eteğinde tek başına duran bir ağaç da Rabbini tesbih ediyor:  

“Ey Allah’ım, bu halimle Senin hiçbir noksanının olmadığını anlatıyorum, Sen mükemmel bir yaratıcısın” Böylece her varlık, güzel haliyle Yaratıcıyı üstün sıfatlarıyla tanıtırken; eksik noksan ve çirkin gibi görünen yönleriyle de Allah’ı yüceliğini, noksan sıfatlardan münezzeh olduğunu, imandan mahrum kişilerin de Allah hakkında yakıştırdıkları tevhide aykırı söz ve inançlardan mukaddes olduğunu anlatıyorlar, yani tesbih ediyorlar.    

 Mehmet Paksu