Ateist bir adam birgün ormanda geziyor ve etrafındaki güzelliklere bakıyormuş “evrim ne güzellikler yaratıyor!” diye düşünüp mest oluyormuş. Birden arkasında kocaman bir ayı belirmiş ve onu kovalamaya başlamış. Adam bütün gücüyle kaçıyormuş ama her arkasına bakışında ayının kendisine biraz daha yaklaştığını farkediyormuş. Uzun bir kaçışın sonunda adamın ayağı bir dala takılmış, ayı adamın üzerine atlamış ve vurmaya hazırlanırken adam:”Allahım…” diye bağırmış. Bir anda zaman durmuş nehir akmaz olmuş, orman kararmış ve gökyüzünden bir ışık huzmesi adamın üzerine parlamış. Derinden ilahi bir ses adama “yıllarca bana inanmadın yaratılışı kozmik bir kazaya bağladın.sana bu durumda yardım etmemi mi istiyorsun.seni sevgili bir kulummu saymalıyım?” demiş. Adam utanç içinde:”biliyorum bunca yıldan sonra dindar biri olmayı istemem haksızlık ama belki ayıyı dindar yapabilirsin” demiş. Ses “peki” demiş ve ışık kaybolmuş.  Nehir tekrar akmaya başlamış, herşey eski haline dönmüş ayı pençesini indirmiş. İki pençesinide göğe doğru çevirmiş ve konuşmaya başlamış: “Allahım, senin rızkınla orucumu açıyorum, hamdolsun bana verdiğin nimetlere….”